ஒற்றைக்கொம்பன்கள் - 13

Thursday, June 15, 2017

இணையக்கடைகளுக்கென்று ஒரு தனி மரபுண்டு.

பார்ப்பதற்குப் பளபளப்பாக இருக்கவேண்டும். உள்ளே நுழைந்தவுடன், நூற்றுக்கணக்கான வகைகளில் லட்சக்கணக்கான பொருட்களைப் பட்டியலிடவேண்டும். அதில் வேண்டியவற்றை எளிதில் தேடி வாங்கும் வசதி இருக்கவேண்டும்.

நல்ல பிராண்ட் தயாரிப்புகள் இருபது, இருபத்தைந்து சதவிகிதம் தள்ளுபடியில் கிடைக்கவேண்டும். எதை வாங்கினாலும் அடுத்த சில நாட்களுக்குள் அது கைக்கு வந்துவிடவேண்டும். முக்கியமாக, வாங்கிய பொருளின் தரம் பிரமாதமாக இருக்கவேண்டும்.
 
உலகெங்கும் இயங்கிவருகிற இணையக்கடைகள் எல்லாமே இந்த விதிமுறைகளைதான் பின்பற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன, அல்லது, பின்பற்ற முயன்றுகொண்டிருக்கின்றன. இவைதான் இணையக்கடைகளை வெற்றிபெறச்செய்யும் அம்சங்கள் என்று பொதுவாக நம்பப்படுகிறது. புதிதாக இணையத்தில் கடை போடுகிற அனைவருமே இவற்றை இலக்காகக்கொண்டு செயல்படுகிறார்கள்.
 
ஆனால், இந்த விதிமுறைகளில் எவற்றையும் பின்பற்றாமல், சொல்லப்போனால் பலவிதங்களில் இவற்றை மீறிச்சென்று பெருவெற்றியடைந்த ஓர் இணையக்கடை இருக்கிறது. அதன் பெயர், Wish.
 
'இப்படியொரு கடையை நான் கேள்விப்பட்டதே இல்லையே' என்றீர்களானால், உங்கள் வயது முப்பதைத் தாண்டிவிட்டது என்று பொருள். உலகெங்கும் இளைஞர்கள் ஆர்வத்தோடு சுற்றிவரும் சூப்பர்ஹிட் கடை இது. தொடங்கிச் சில ஆண்டுகளுக்குள் அமேசான் போன்ற பெருந்தலைகளுக்கெல்லாம் சவால்விடும் அளவுக்கு வளர்ந்திருக்கிறது, இன்னும் வளர்ந்துகொண்டிருக்கிறது.
 
Wishல் அப்படியென்ன விசேஷம்?
 
இந்த இணையத்தளத்தில் (அல்லது, மொபைல் அப்ளிகேஷனில்) நுழைந்ததுமே நம்மை ஈர்க்கிற விஷயம், வரிசையாகப் புகைப்படங்களை அடுக்கிவைத்திருக்கிறார்கள். இங்கே ஒரு சட்டை, அங்கே ஒரு பை, இந்தப்பக்கம் ஒரு நகை, அந்தப்பக்கம் ஒரு பொம்மை, கீழே ஒரு துண்டு, அதனருகே கைப்பை... இப்படி ஒரு புகைப்பட ஆல்பம்போல் வரிசையாகப் பொருட்கள். கீழே செல்லச்செல்ல மேலும் மேலும் பொருட்கள் குவிந்துகொண்டே இருக்கின்றன. எத்தனை வண்ணங்கள்! எத்தனை வடிவங்கள்! 'இப்படியெல்லாம் பொருட்கள் இருக்கின்றனவா?' என்று வியப்பூட்டும் புதுச்சரக்குகள்!
 
இதில் ஆச்சர்யமான விஷயம், இந்தப் பொருட்களின் விலை. சாதாரணமாக ஆயிரம்ரூபாய் விற்கிற பொருள் இங்கே நூறுரூபாய்க்கும் குறைவாகக் கிடைக்கிறது. 80% தள்ளுபடியெல்லாம் சர்வசாதாரணம்.
 
சரி, இந்தப்பொருளை வாங்கலாம் என்று எதையாவது தேர்ந்தெடுத்து க்ளிக் செய்தால், 'அடுத்த மாசம் எட்டாம்தேதிதான் டெலிவரி தருவோம், பரவாயில்லையா?' என்கிறார்கள்.
 
என்னது? பொருள் வாங்க ஒரு மாதம் காத்திருக்கவேண்டுமா?
 
பின்னே? ஆயிரம்ரூபாய்ப் பொருளை எழுபத்தைந்துரூபாய்க்கு வாங்குவதென்றால் சும்மாவா? அந்தப் பொருள் சீனாவின் ஒரு மூலையிலிருந்து உங்களுக்கு அனுப்பிவைக்கப்படும். அதற்குச் சில வாரங்களாகும். சம்மதமென்றால் வாங்கிக்கொள்ளுங்கள்!
 
சீனாவிலிருந்து இத்தனை தூரம் வருகிற பொருள் தரமாக இருக்குமா? ஒருவேளை மோசமாக இருந்துவிட்டால்? வரும்வழியில் உடைந்துவிட்டால்?
 
அது உங்கள் தலைவலி. மலிவான பொருளை வாங்குவதென்றால் அந்த ஆபத்துக்கும் தயாராகதான் இருக்கவேண்டும்.
 
யோசித்துப்பாருங்கள். அமேசானோ, ஃப்ளிப்கார்ட்டோ இப்படிச் சொன்னால் நாம் சும்மா விடுவோமா? அவர்களுடைய சட்டையைப்பிடித்துக் கேள்வி கேட்கமாட்டோமா? 'என் பொருள் உடனே என் கைக்கு வந்தாகணும், அதுவும் தரமா இருந்தாகணும்' என்று பிடிவாதம் பிடிக்கமாட்டோமா?
 
Wish இதைப்பற்றியெல்லாம் அலட்டிக்கொள்வதே இல்லை. 'உங்க பொருட்கள் பல வாரம் கழிச்சுதான் வரும். தரமும் கொஞ்சம் முன்னேபின்னேதான் இருக்கும். வேணும்ன்னா வாங்கிக்கோங்க' என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லிவிடுகிறார்கள்.
 
சுத்தம், இவர்கள் உருப்பட்டமாதிரிதான். இந்தத் தேறாத நிறுவனத்தைப்பற்றி நாம் ஏன் வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்?
 
காரணம் இருக்கிறது. கடந்த சில ஆண்டுகளில் Wishபோல் அதிவேகமாக வளர்ந்த இணையக்கடை வேறெதுவும் இல்லை. அமேசானும் மற்ற போட்டியாளர்களும் பல பத்தாண்டுகளாக முனைந்து பெற்ற வளர்ச்சியை அதிவேகமாக எட்டிப்பிடித்துவிட்டுச் சளைக்காமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது இந்தக்கடை.
 
என்ன காரணம்? தரத்தில் சமரசம் செய்துகொள்கிற எந்த நிறுவனமும் சரியாக முன்னேறமுடியாது என்றல்லவா சொல்வார்கள்? அப்புறம் எப்படி Wishஆல் இப்படி வளரமுடிகிறது? என்னதான் விலை மலிவாகக் கிடைத்தாலும், சுமாரான தரத்தில், அதுவும் தாமதமாகக் கிடைக்கும் பொருட்களை மக்கள் ஏன் வாங்குகிறார்கள்?
 
அங்கேதான் Wish புத்திசாலித்தனமாக ஒரு வேலை செய்திருக்கிறது: தன்னுடைய கடையில் எல்லாவிதமான பொருட்களையும் விற்பதில்லை. மக்களுக்கு உடனடியாகத் தேவைப்படாத, அவர்கள் அதிகம் செலவழிக்க விரும்பாத, தரம் கொஞ்சம் முன்னேபின்னே இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று நினைக்கிற பொருட்களைமட்டுமே விற்கிறார்கள். அப்படி நினைக்கிறவர்களுக்குமட்டுமே விற்கிறார்கள்.
 
Wishன் பெரும்பாலான வாடிக்கையாளர்கள் இளைஞர்கள். அவர்கள் ஐயாயிரம், பத்தாயிரம் செலவழிப்பதென்றால் யோசிப்பார்கள், நல்ல பொருட்களைத் தேடிப்பிடித்து, பல இடங்களில் விசாரித்து, விலை ஒப்பிட்டுப்பார்த்து வாங்குவார்கள்.
 
ஆனால், ஒரு சட்டையோ சுரிதாரோ வாங்குவதற்கு அவர்கள் இவ்வளவு மெனக்கெடமாட்டார்கள். அதுவும் 80% தள்ளுபடியில் கிடைக்கிறதென்றால் சட்டென்று வாங்கிப்போட்டுவிடுவார்கள்.
 
கடைக்குச்சென்று அல்லது மற்ற பிரபல இணையக்கடைகளில் பொருள் வாங்குவதோடு ஒப்பிட்டால், இது ஆபத்தான விஷயம்தான். தரமில்லாத ஆடைகள், கிழிந்த ஆடைகள் வரக்கூடும், அளவு பொருந்தாமல் போகக்கூடும்... ஆனால், இத்தனை பெரிய தள்ளுபடியில் வாங்கும்போது இதுபோன்ற பிரச்னைகளுக்கும் தயாராகத்தானே இருக்கவேண்டும், காசுக்கேற்ற தோசை என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்.
 
இதே மனோபாவத்தைப் பயன்படுத்தி Wish பெரிய பொருட்களையும் விற்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, Camcorder எனப்படும் வீடியோ கேமெரா ஒன்றை ஆயிரத்தைந்நூறு ரூபாய்க்குத் தருகிறேன் என்கிறார்கள். வெளியே அதைப்போல் பத்துமடங்கு விற்கும் பொருள் இங்கே சொற்பவிலைக்குக் கிடைக்கிறது என்றால், 'ஒரு முயற்சி செஞ்சுபார்ப்போமே' என்றுதானே பலரும் நினைப்பார்கள்!
 
ஒருவிதத்தில், தெருவோரக்கடைகளில் பொருள்வாங்கும் நம்முடைய மனோபாவத்தைத்தான் Wish பிரதிபலிக்கிறது. காசை மிச்சப்படுத்தவேண்டும், அதற்காகத் தரத்தில் கொஞ்சம் சமரசம் செய்துகொள்வோம் என்று நினைக்கிறவர்களைக் கவர்ந்திழுக்கிறது.
 
இங்கே விற்கப்படும் பொருட்கள் எவையும் பெரிய நிறுவனத்தயாரிப்புகள் அல்ல. உலகெங்கும் வெவ்வேறு நாடுகளில், பல சிறு தொழிற்சாலைகளில் இவை தயாராகின்றன. இவற்றை அங்கிருந்தே வாடிக்கையாளர்களுக்கு அனுப்புவதன்மூலம் எல்லா இடைத்தரகர்களையும் தாண்டி Wish பணத்தை மிச்சப்படுத்துகிறது. ஆகவே, பெரிய தள்ளுபடியில் பொருட்களை விற்கமுடிகிறது.
 
அதற்காக, Wishல் கிடைக்கும் எல்லாமே தரமற்ற பொருட்கள் என்று நினைத்துவிடவேண்டாம். இயன்றவரை தரமான பொருட்களையே சேர்க்க முனைகிறார்கள். ஆனால், அதுபற்றி எந்த உத்தரவாதமும் அளிப்பதில்லை. இங்கே தொடர்ந்து பொருள்வாங்கிப் பழகியவர்கள், 'அவ்வப்போது சொதப்பினாலும், பெரும்பாலும் பிரச்னையில்லை' என்கிறார்கள். 'ஓரளவு தரம், மிகக்குறைவான விலை, அவ்வளவுதான்.'
 
Wishன் இந்த வியூகத்தைப்பார்த்துப் போட்டியாளர்கள் திகைக்கிறார்கள். அவர்கள் நினைத்தாலும் இந்த அளவுக்குக் கீழே இறங்கமுடியாது. ஆகவே, இந்தச் சந்தையை Wish அள்ளிக்கொண்டு போவதை வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள்.
 
நாளுக்கு நாள் Wishல் பொருட்களை விற்போர், வாங்குவோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. ஒருபக்கம், நன்கு செலவழிக்கக்கூடிய நடுத்தர வயதினர்மேல் கவனம் செலுத்தாமல் இளைஞர்களைக் குறிவைத்து ஜெயிக்கிறது Wish; இன்னொருபக்கம், பெரிய நிறுவனங்களை நம்பாமல், சிறுதொழில்களை வைத்தே தன்னை ஒரு தனித்துவமான இணையக்கடையாக அமைத்துக்கொண்டுவிட்டது.
 
குறிப்பாக, இன்றைய இளைஞர்களின் மொபைல் பழக்கத்தை Wish நன்கு புரிந்துகொண்டுள்ளது. அவர்கள் எதைப்பார்ப்பார்கள், எதை எதிர்பார்ப்பார்கள், எதை வாங்குவார்கள், எதை வாங்கமாட்டார்கள் என்று புரிந்துகொண்டு கச்சிதமாகக் காய் நகர்த்துகிறார்கள்.
 
Wishல் நுழைந்த எல்லாரும் வியப்போடு சொல்லும் விஷயம், 'இங்கே காட்டப்படற பொருளெல்லாம் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கே! எனக்குன்னே கடை வைச்சமாதிரி தோணுதே.'
 
இது எதேச்சையாக நிகழ்வதில்லை. இங்கே வருகிற ஒவ்வொருவரையும் கவனமாக அலசி, அவர்களுக்கு ஏற்ற, அவர்கள் விரும்பி வாங்கக்கூடிய பொருட்களாகப் பார்த்துப்பார்த்துப் பட்டியலிடுகிறது Wish. யாரிடம் எதைக்காட்டினால் வாங்குவார்கள் என்று தெரிந்து செயல்படுகிறார்கள். இந்த புத்திசாலித்தனமான தொழில்நுட்பம்தான் அவர்களை மற்ற போட்டியாளர்களிலிருந்து முன்னே நகர்த்தியுள்ளது.
 
Wishஐத் தொடங்கிய பீட்டர் ஸ்ஜுல்க்செவ்ஸ்கி, டேனி ஜங் இருவரும் அதற்குமுன் கூகுள், யாஹூவில் வேலைபார்த்தவர்கள். அங்கே இணையத்தில் மக்கள் தேடும் விதம், தேடுகிற பொருட்கள், அவர்களுக்குக் காட்டப்படும் விளம்பரங்கள் போன்றவற்றைப்பற்றி இவர்கள் நன்கு அறிந்திருந்தார்கள். எப்போது, யாரிடம், எந்த விளம்பரங்களைக் காட்டினால் பலன் இருக்கும் என்று கண்டறியும் நுட்பங்களைப் புரிந்துகொண்டார்கள்.
 
அதன்பிறகு, இவர்கள் இருவரும் இந்தப் பெரிய நிறுவனங்களிலிருந்து வெளியே வந்து ஒரு புது நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார்கள். ContextLogic என்ற அந்த நிறுவனத்தின் நோக்கம், இணையத்துக்கு வருகிறவர்களைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்களுக்குப் பிடிக்கக்கூடிய, அவர்கள் க்ளிக் செய்யக்கூடிய விளம்பரங்களைக் காட்டுவது.
 
கிட்டத்தட்ட இதே நேரத்தில்தான் மொபைல்ஃபோன்கள் பெரிய அளவில் பிரபலமாகத்தொடங்கியிருந்தன. வருங்காலத்தில் மக்கள் கணினியைவிட மொபைலில்தான் அதிகம் தேடுவார்கள், அதிகம் வாங்குவார்கள் என்று பீட்டர், டேனிக்குத் தோன்றியது.
 
ஆக, மக்கள் எதைத் தேடுவார்கள், எதை விரும்புவார்கள் என்பதும் தெரியும், எங்கே தேடுவார்கள் என்பதும் தெரியும், இந்த இரண்டையும் இணைத்து ஓர் இணையத்தளத்தைத் தொடங்கினால் என்ன என்று இவர்கள் யோசித்தார்கள். Wish பிறந்தது.
 
ஆரம்பத்தில் வெறும் புகைப்படத்தொகுப்பாக இருந்த Wish விரைவில் ஓர் இணையக்கடையாக ஆனது. மொபைல் தொழில்நுட்பத்தை நன்கு பயன்படுத்திக்கொண்டு இளைஞர்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றுவிட்டது. பெரிய முதலீட்டாளர்களெல்லாம் Wishஐத் தேடிவந்து பணத்தைக் கொட்டுகிறார்கள். இதுதான் மின்வணிகத்தின் எதிர்காலம் என்கிறார்கள்.
 
இன்னொருபக்கம், Wishன் வெற்றி நிலைக்காது என்பவர்களும் உள்ளார்கள். மக்கள் குறைந்த விலைக்காக இப்போது Wishல் வந்து விழுந்தாலும், விரைவில் அவர்கள் எரிச்சலடைந்து வெளியேறிவிடுவார்கள், இந்த வளர்ச்சியை அதனால் தக்கவைத்துக்கொள்ள இயலாது என்பது இவர்களுடைய கணிப்பு.
 
தொழில்நுட்பத்தின் துணையோடு, ரசிக்கக்கூடிய வாங்கும் அனுபவத்தைத் தரவேண்டும் என்பதுதான் Wishன் இலக்கு. இளைஞர்களைப் புரிந்துவைத்திருப்பது அதன் பலம். இதனை எந்த அளவுக்கு அவர்களால் முன்னெடுத்துச்செல்லமுடியும் என்பதைப் பொறுத்திருந்து தான் பார்க்கவேண்டும்!

(தொடரும்)

- என். சொக்கன்

Follow Us on Facebook

அடுத்தது

Related Articles